Абдзіраловіч

Макс Шчур. Там, дзе нас няма (урывак)

Я выканаў ягоныя сьмешныя патрабаваньні; нарэшце ён выйшаў, дбайна зачыніўшы пастку; цемра, нягледзячы на маленькую шчылінку, якую я заўважыў пазьней, здавалася абсалютнай.…Я адчуў няпэўную млосьць, якую паспрабаваў прыпісаць жорсткасьці падлогі, абы толькі ня дзеяньню...

Іван Новік. Топ-5 філасофскіх кніг 2022 года па меркаванню гугла. Частка I

Правілы гульні тыя ж. Вынікі філасофскага году за мяне падводзіць гугл (і няхай першым кіне ў мяне свой смартфон той, хто не спадзяецца на алгарытмы амерыканскай карпарацыі ў развязанні істотных пытанняў). Запыт: «top philosophy...

Павал Касцюкевіч. Што гістарычная праўда, а што — не (ў старазапаветных гісторыях)

    Давід, цара падвід 1993 быў паспяховы для біблійных даследванняў. На самай поўначы сучаснага Ізраілю археалагічная экспедыцыя знайшла старадаўнюю стэлу. На корпусе стэлы ўладар дзяржавы Арам-Дамаск паводле тадышняй завядзёнкі выхваляецца сваімі трафеямі пераможнай вайны, ды прыкладае...

Кацярына Массэ. Тварыць целам

Часам самае лепшае, што можна зрабіць для свайго творчага працэсу, – гэта адключыць галаву. І ўключыць цела. Не мае значэння, чым вы займаецеся, – пішаце казкі або фатаграфуеце: уменне тварыць целам вельмі важнае для...

Макс Шчур. Кола чытаньня (1). Гіпасуб’екты і іх гісторыі

Тымаці Мортан, Дамінік Буае. «Гіпасуб’екты. Як стаць чалавекам» (Timothy Morton, Dominic Boyer. Hyposubjects. On Becoming Human. Open Humanities Press, London, 2021.) Напісаць філязофскую кнігу ўдвух, у гэтым няма нічога новага прынамсі з часоў Адорна...

Вераніка Акудовіч. Лючыя Джойс: танцуючы на мяжы

Трыццаць апошніх год свайго жыцьця, ажно да сьмерці ў 1982 г., улюбёнае дзіцятка Джэймса Джойса, Лючыя Анна Джойс, прабавіла ў сьценках шпіталя для душэўнахворых у Нортгэмптане. Пры жыцьці бацька бажыўся, што не аддасьць дачку...

Яўген Кунцэвіч. Пачатковыя нататкі да тэорыі быцця

0. Да любога выказвання ніжэй можна і нават трэба дадаваць “мне здаецца”. Ніводнае з іх не прэтэндуе на статус апошняй і першай праўды, а ўсе яны разам прапануюць толькі мысленчую мадэль, з дапамогай якой...

Кацярына Массэ. Стыль душы

Кожны з нас сам па сабе – унікальны твор светабудовы са сваёй асобай кампазіцыяй, энэргіяй, гучаннем. Гаварыць, мысліць, дзейнічаць з глыбіні сваёй сутнасці, у шчырым служэнні ўнутранай ісціне, прыўносіць у акіян жыцця свой непаўторны...

Іван Жыгал. З “Трансільванскіх нататак” (лістапад 2018-га года)

  Прыехаўшы ў студзені 1939 года ў Падкарпацкую Русь назіраць за надыходзячым крахам чэха-славацкай дзяржавы і палітычнымі працэсамі на тэрыторыі яе “аўтаномнай зямлі” – Карпацкай Украіны, наступным абвяшчэннем тут аднайменнай дзяржавы ў сакавіку 1939...

Ігар Бабкоў. Беларусь / Украіна: падарожжа на скрай

Notre voyage à nous est entièrement imaginaire. Voilà sa force. Louis-Ferdinand Céline. “Voyage au bout de la nuit”. Гэты тэкст спрабуе выявіць умовы магчымасці беларуска-ўкраінскага культурнага дыялогу, аднавіць для беларускага вока загадку Ўкраіны. Такая...

Павал Баркоўскі. Сусветная вайна Z: метады эфектыўнай зомбі-прапаганды

 У 2013 г. па сусветных кінатэатрах прайшла хваля паказаў фільма Марка Форстэра пры зорным удзеле Брэда Піта з паказальнай назвай “Сусветная вайна Z” (Z – таму што апошняя, як і літара ў лацінскім алфавіце,...

Іван Новік. Метафізічная параза як філасофскі ўчынак. Нататкі на палях «Аб жорсткасці» Марʼяна Здзяхоўскага і сённяшняга часу.

У 1928 годзе Марʼян Здзяхоўскі – польскамоўны філосаф, беларускага паходжання і кансерватыўна-краёвых палітычных поглядаў, былы рэктар Віленскага Універсітэту Стэфана Баторыя – напісаў брашуру «Аб жорсткасці» («O okrucieństwie»). Тэкст не вялікі – яго не адрозніваюць...

Павал Баркоўскі. Пуцін і “метафізічная віна” беларусаў і ўкраінцаў

 Сёння шмат для каго з’яўляецца загадкай, чаму Расія звар’яцела і пайшла ваяваць супраць усяго свету, а галоўнае, хто ў тым вінаваты? Зразумела, што Пуцін і прапаганда. Загадкавая руская душа, якой гэтак захапляліся еўрапейскія народы,...